ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΣΧΕΣΗ



   H Θεραπευτική σχέση είναι η σχέση η οποία αναπτύσσεται ανάμεσα στο θεραπευτή και το θεραπευόμενο από την πρώτη στιγμή της συνεργασίας τους . Η θεραπευτική σχέση διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στη διαμόρφωση του τελικού θεραπευτικού αποτελέσματος και αποτελεί τον κεντρικό στόχο των πρώτων θεραπευτικών συνεδριών.
   Ένα είδος συμμαχίας-συνεργασίας που αναπτύσσεται ανάμεσα στο θεραπευτή και το θεραπευόμενο με σκοπό την αντιμετώπιση του προβλήματος του τελευταίου , καθώς επίσης και την ασφαλή βάση πάνω στην οποία θα οικοδομηθεί η θεραπεία. Αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της θεραπευτικής σχέσης.
    Η θεραπευτική συμμαχία ως σχέση συνεργασίας δεν παρέχει απλώς στον θεραπευόμενο ένα ασφαλές περιβάλλον για να εξερευνήσει τον εαυτό του, αλλά και η ίδια η διαδικασία ανάπτυξης αυτής της σχέσης μπορεί να αποτυπώσει τα πιο σημαντικά προβλήματα σχέσεων που αντιμετωπίζει ή αντιμετώπισε ο θεραπευόμενος .
    Η αμοιβαία αποδοχή των στόχων της θεραπείας είναι πολύ σημαντική. Oταν ο θεραπευόμενος έχει καλή συμμαχία με το θεραπευτή, αντιμετωπίζει θετικότερα τις τεχνικές και τις  παρεμβάσεις του τελευταίου. Και αντιστρόφως, όταν οι παρεμβάσεις του θεραπευτή είναι εύστοχες και αποτελεσματικές, ενισχύεται η εμπιστοσύνη του θεραπευόμενου και ισχυροποιείται η θεραπευτική συμμαχία.Η θεραπευτική συμμαχία δε θεωρείται από μόνη της θεραπευτική, αλλά είναι περισσότερο ένα στοιχείο που βοηθά το θεραπευόμενο να δεχτεί με μεγαλύτερη ευκολία τη θεραπεία. H ενεργός συμμετοχή του θεραπευόμενου και η συνεργασία του με το θεραπευτή στη διαμόρφωση και εδραίωσή της και στην από κοινού διαπραγμάτευση των στόχων της θεραπείας και του τρόπου με τον οποίο θα επιτευχθούν.
Οι κύριες αιτίες που συμβάλλουν στη μη συμμόρφωση στη συνεργασία θεραπευτή-θεραπευόμενου :

  •   Η έλλειψη, εκ μέρους του θεραπευόμενου, των απαραίτητων δεξιοτήτων για συνεργασία.
  •   Ο θεραπευτής στερείται τις απαραίτητες δεξιότητες για την ανάπτυξη της συνεργασίας.
  •   Ο θεραπευτής υποτιμά το ρόλο των πολιτισμικών καταβολών του θεραπευόμενου.
  •   Οι πεποιθήσεις σημαντικών άλλων παρεμποδίζουν την αλλαγή ή ενισχύουν τη δυσλειτουργία.
  •   Οι πεποιθήσεις του θεραπευόμενου για την ενδεχόμενη αποτυχία στη θεραπεία.
  •   Οι πεποιθήσεις του θεραπευόμενου ότι η συνεργασία θα καταστρέψει την προσωπικότητα ή την αίσθηση του εαυτού του.
  •   Η ανεπαρκής εξοικείωση του θεραπευόμενου με το θεραπευτικό μοντέλο.
  •   Η ύπαρξη δευτερογενούς οφέλους από τη διατήρηση των δυσλειτουργικών συμπεριφορών.
  •   Οι στόχοι της θεραπείας είναι ασαφείς ή δεν υπάρχει συμφωνία μεταξύ θεραπευτή και θεραπευόμενου για το ποιοι είναι αυτοί.

 Σε πολλές περιπτώσεις κάποιο από τα μέλη της θεραπευτικής σχέσης βιώνει θυμό. Τα συναισθήματα θυμού, από όποιον από τους δύο συμμετέχοντες και να προέρχονται, είναι δυνατόν να προκαλέσουν στο θεραπευτή δυσλειτουργικές σκέψεις οι οποίες –μέσω φαύλων κύκλων- να δημιουργήσουν ισχυρό πλήγμα στη θεραπευτική σχέση και να υπονομεύσουν το θεραπευτικό αποτέλεσμα .



Pages